نگاه ‌کن که غم درون دیده ام

چگونه قطره قطره آب می شود

چگونه سایه سیاه سر کشم

اسیر دست آفتاب می شود

نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود

شراره‌ای مرا بکام می شود

مرا به اوج می برد

مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

تو‌آمدی  ز دورها و دورها

زسرزمین عطر و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

زعاج‌ها ، ز ابر‌ها ،نور‌ها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعر و شو رها

به راه پرستاره می کشانیم

فرارتر از ستاره می کشانیم

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چین برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از زمین‌ها

به این کبود  غرفه‌های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان ، به بی کران ، به جاودان

کنون که آمدیم  تا به ا وج‌ها

مرا بشوی باشراب موج‌ها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیر پا

مرا دگر رها مکن

مرا از این ستاره جدا مکن

نگاه کن موم شب به راه ما

چگونه قطره قطره آب می‌شود

صراحی سیاه دیدگان من

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب می شود

به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن

تو میدمی و آفتاب می شود

فروغ فرخزاد